Sandra Anna Lauer urodziła się 18 maja 1962 roku pod znakiem Byka w miejscowości Saarbrücken. Jej rodzinnym miastem jest Monachium. Ma brązowe oczy i bujne kasztanowe włosy. Jej ojciec Robert Lauer jest Francuzem, a matka - Karin - Niemką. Ojciec Sandry w tamtym okresie był właścicielem sklepu z winami, natomiast matka pracowała w sklepie z obuwiem. Sandra miała o 2 lata starszego od siebie brata Gastona, który pracował w branży komputerowej (zmarł w wieku 35 lat).

      Sandra jest wegetarianką, bardzo kocha zwierzęta. Została wychowana w rodzinie protestanckiej ale w roku 1986 przestała chodzic do kościoła. Kocha robić zakupy i zajmować się projektowaniem mody na własne potrzeby. Interesuje się modą, astronomią oraz tańcem. Zimą lubi jeździć na nartach, latem - na nartach wodnych i konno. Z natury jest domatorką, lubi piękne meble i samochody.

      Lubi jadać w małych, przytulnych restauracjach włoskich oraz japońskich. Najchętniej pije mleko i cappuccino. Jej ulubiona książka to "Niekończąca się opowieść", zaś ulubieni artyści: Phil Collins i Kate Bush (lubi też słuchać muzyki Art of Noise i Eltona Johna).

     W połowie lat siedemdziesiątych Sandra była jeszcze uczennicą żeńskiej szkoły podstawowej. Po powrocie ze szkoły, prasując ojcowskie koszule, często marzyła sobie, jak wspaniale byłoby zostać wielką gwiazdą i śpiewać dla tysięcy fanów. Wreszcie marzenie się spełniło, tyle że droga do jego realizacji była trudna, pełna wyrzeczeń. Rodzinne miasto Sandry Saarbrücken nie było bramą prowadzącą do wspaniałego świata show-business'u, już raczej zapowiedzią nieciekawej przyszłości w bezbarwnym świecie normalności.

Poza tym możliwości finansowe rodziny Lauer były ograniczone. Prowadzili oni bowiem proste życie - mieszkali w domku szeregowym, a raz w roku wyjeżdżali na wakacje do Francji lub innego państwa w Europie. Mimo to Sandra nie rezygnowała ze swych marzeń i była gotowa je zrealizować za wszelką cenę. Często zamykała się w swym pokoju, by puszczać ulubione płyty, m.in. "Everlasting Love" grupy Love Affair. Często śpiewała i tańczyła przed lustrem. Ćwiczyła tak długo aż sama uznała, że to co robi, robi dobrze. Rodzice nie mogąc oprzeć się jej prośbom, finansowali lekcje baletu i gry na gitarze. Sandra tańczyła właściwie przy każdej okazji, w drodze do sklepu albo na podwórku pod trzepakiem. Naukę tańca kontynuowała przez 10 lat.

      Nagle pojawiła się w jej życiu ogromna szansa. Sandra umiała ją wykorzystać: w wieku 13 lat, nie zważając na tremę, wzięła udział w konkursie dla młodych talentów, po którym została zaproszona do produkcji singla "Andy Mein Freund". Płyta okazała się co prawda niewypałem, ale Sandra została zauważona. Po ukończeniu szkoły szesnastoletnia Sandra wstąpiła do dziewczęcego trio o nazwie Arabesque. Wraz z Michael'ą Rose oraz Jasmin Vetter, początkująca piosenkarka zdobyła sławę w Japonii. Znacznie później jej hity podbiły fanów również w Niemczech. Cena sławy jest jednak wysoka. Sandra musiała opuścić rodzinę, do której była bardzo przywiązana i przenieść się do Frankfurtu. Tam, jeśli nie brała udziału w trasie z Arabesque, zamieszkiwała w swym urządzonym na różowo mieszkaniu, czując się bardzo samotnie. Trasy koncertowe, występy na żywo na ogromnych stadionach, ciągle nowe sceniczne stroje - wszystkim tym Sandra zajmowała się sama. Była to twarda szkoła życia. Okazała się bardzo przydatna w jej dalszej karierze, ponieważ nauczyła ją zaradności i pewności siebie.
      W 1984 roku grupa Arabesque rozpadła się, a każda z dziewcząt poszła swoją drogą. Sandra, nie zrażając się niepowodzeniem swego solowego singla "Japan Ist Weit" (wyprodukowanego przez Cretu), pracowała dalej. Miała wówczas 22 lata, za sobą 9 lat doświadczenia piosenkarskiego i znacznie przewyższała swoje rówieśniczki doświadczeniem życiowym. Gdy jej przyjaciółki bawiły się ze swymi chłopakami w dyskotekach, ona ciężko pracowała, zgłębiając jednocześnie finansowe tajniki show-business'u. Szczęśliwy uśmiech losu i jej własne rzeczowe podejście do kariery pozwoliły osiągnąć upragniony sukces.

      Podczas nagrań studyjnych we Frankfurcie Sandra poznała Michaela Cretu, który od pierwszej chwili niesłychanie jej zaimponował. Michael Cretu - producent, reżyser dźwięku, kompozytor oraz muzyk w jednej osobie, jest osobą wielce znaczącą w niemieckim show-business'ie. Był on założycielem i członkiem zespołów Wild River i Moti Special, śpiewając pod pseudonimem "Cat Cretu", miał także niemały wpływ na karierę grupy Boney M. Urodził się 18 maja 1957 roku w Bukareszcie w Rumunii. Od dłuższego już czasu ma obywatelstwo niemieckie. Michael pracował w studio, w ten sposób zarabiając na opłacenie szkoły muzycznej. Podczas tournee Arabesque po Japonii przyłaczył się do zespołu, grając na klawiszach. Egzotyczna uroda, seksowna figura, subtelny głos oraz romantyczna osobowość Sandry wywarły ogromne wrażenie na Michaelu do tego stopnia, że podczas pobytu w Tokyo Prince Hotel, Michael i Sandra zostali parą również w życiu prywatnym. Zanim to jednak nastąpiło, Sandra i Michael poznawali się w pracy - łączył ich wspólny cel: osiągnąć sukces.
      Po rozpadzie Arabesque Sandra i Michael przeprowadzili się do Monachium, gdzie wkrótce Michael stworzył swoje własne studio nagrań o tajemniczej nazwie "Data - Alpha". Geniusz konsolety wziął piosenkarkę w obroty wyciskając z niej do omdlenia wysokie C. Michael wyszukał najlepszych kompozytorów: Huberta Kemmlera oraz Markusa Löhra i tekściarza Klausa Hirschburgera. Długi okres ich współpracy zaowocował wieloma przebojami. Nazwiska te firmują prawie wszystkie płyty piosenkarki, przyczyniając się tym do jej sukcesu w Europie. Natomiast nad oprawą wizualną czuwał nadworny fotograf Sandry - Fryderyk Gabowicz. Jak widać nad sukcesem Sandry pracował cały sztab ludzi i stało się ... SUKCES !!!

      W tego rodzaju muzyce rzadko się zdarza, żeby wykonawca utrzymywał się parę lat na topie - mamy raczej do czynienia z tzw. gwiazdami jednego sezonu. Sandra przełamała tą regułę. Od dłuższego już czasu należy do najbardziej znanych osobistości świata rozrywkowego w Niemczech i nie tylko. Przez pięć lat wytrwale sama tworzyła swój sceniczny image, nie jest marionetką w rękach producentów, wie czego chce - konsekwentnie realizuje koncepcję muzyczną zarysowaną przez Michaela. Potrafi otoczyć się fachowcami i umiejętnie korzystać z ich porad i usług. Po sukcesie woda sodowa nie uderzyła jej do głowy. Cały czas pracowała nad sobą: dalej brała lekcje śpiewu, uczyła się perfekt języka angielskiego i prawidłowej dykcji, a w wolnych chwilach szyła oraz przymierzała kostiumy do sesji zdjęciowych i videoklipów. Sukces ten nie przyszedł łatwo - rzetelnie nań zapracowała.